الشيخ الصدوق ( مترجم : كمره اى )
59
الخصال ( فارسى )
سرگردانى بدنبال هم روانند ! اينها همه در بيابان بىپايان گمراهى افتاده بدنبال رهبرانى ميروند ، كه خود دانسته بپرتگاه گمراهى افتادند ! بىترديد اگر جز همين برادر خواندگى پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم نسبت بعلى عليه السلام نبود هيچ مسلمانى نبايست جز از راه على عليه السلام برود ! اى مسلمانان هشيار ! پس از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم انقلابى در جامعهء اسلامى رخ داد و اوضاع را دگرگون كرد ! بروز يك انقلاب كه طرفدارانى جدى از منافقين و نفع پرستان داشت هيچ مايهء شگفت و تعجب نيست زيرا در تاريخ بشر صدها نمونه و گواه دارد . على در آغاز نبردهاى مهم اسلام در جهان از نظر اخلاق و مردانگى شجاعت و پهلوانى مورد اهميت است و از نظر تشكيلات رتبه نظامى و حس شهامت و فداكارى از هر نظرى ملاحظه شود در جامعه اسلامى على عليه السلام اولين شخص است ، و هر منصفى كه از جريان تاريخ نظامى اسلام مطلع باشد ميداند كه اين بزرگوار نه تنها يك مرد شجاع و صاحب منصب عالى مقامى است بلكه در ميدان نبرد بىمانند و در رتبه داراى مقام منحصر به خود است كه همانندى نداشته و ندارد ! نخستين ميدان نبرد اسلامى كه قدرت نظامى جامعه نوزاد اسلام را در صف اول نظام جهان قرار داد نبرد بدر است ، در اين نبرد تاريخى كه اساس اسلام را پا برجا كرد و نيروى قريش را درهم شكست ، على عليه السلام در اول جوانى و با كمى سابقه جنگجوئى نمايش بزرگ - ترين پهلوانان جنگ آزموده جهان را داد ، در فن مبارزه ، در فن حمله و هجوم از همه مردان نامى اسلام كه پهلوانان نامور جهان آن روز بودند پيش بود . از نظر رتبهء نظامى پرچم عقاب پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم كه در تاريخ اسلام بزرگترين پرچم شناخته شده بدست على عليه السلام بود و آن را پيشاپيش صلّى اللَّه عليه و آله و سلم ميكشيد ، چنان كه در سيره ابن هشام بدان اعتراف شده است و از نظر مبارزه : اول كسانى كه در برابر سه تن پهلوانان قريش ( عتبة بن ربيعه و شيبة برادرش و وليد پسرش ) بيرون شدند عبيدة و حمزه و على عليه السلام بودند ، على عليه السلام مبارز خود وليد بن عتبة را بيدرنگ كشت و بكمك عبيده شتافت كه با عتبه گلاويز بود و بهمراهى حمزه عتبه را هم كشت و عبيده را كه از ضربت عتبه زخمى شده بود بجبهه مسلمانان آوردند و چون پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم فرمان هجوم دسته جمعى داد و دو لشكر برهم حمله كردند تا پايان جنگ هفتاد تن از سران قريش كشته شدند از اين هفتاد تن قسمت بيشتر شجاعان آنها بشمشير على عليه السلام